0092

⬢⬢⬢

ตอนที่ 92 ปฏิบัติการปราบมาร (3)

ฉันชะงักไปครู่หนึ่ง รีบมองตามทิศทางที่สายตาหลูอี้ซิงมองไป แต่กลับว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย

หรือว่าจะเป็นผี!

ความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัวฉันทันที ฉันจึงด่าออกไปคำหนึ่ง แล้วยกกระบี่เหรียญทองแดงขึ้นเตรียมจะบุกเข้าไป

แต่หลูอี้ซิงกลับกอดขาฉันไว้แน่น “หลิวจื่อ อย่า!”

“เป็นอะไรไป?” ฉันรีบย่อตัวลงถามหลูอี้ซิง

“ท่านไป๋ รีบ…รีบคุกเข่าโขกหัว”

ท่านไป๋!!!

สามคำนี้ราวสายฟ้าฟาดกลางฟ้าใส ทำเอาฉันตัวสั่นเทา ฉันรีบคุกเข่ากับพื้นโดยไม่ลังเล ตัวสั่นงันงกด้วยความกลัว