0090

⬢⬢⬢

ตอนที่ 90 ปฏิบัติการปราบมาร (1)

ผมชะงักไปครู่หนึ่ง รีบมองตามทิศทางที่ดวงตาของหลูอี้ซิงจ้องไป แต่มันว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย

หรือว่าจะเป็นผี!

ความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัวผมทันที ผมสบถออกมาคำหนึ่ง แล้วยกกระบี่เหรียญทองแดงขึ้นเตรียมจะพุ่งเข้าไปโจมตี

แต่หลูอี้ซิงกลับกอดขาผมไว้แน่น "หลิวจื่อ อย่า!"

"เป็นอะไรไป?" ผมรีบย่อตัวลงถามหลูอี้ซิง

"ท่านไป๋ รีบ...รีบคุกเข่ากราบเร็ว"

ท่านไป๋!!!

สามคำนี้เหมือนฟ้าผ่า กลัวจนตัวผมสั่นเทา ผมล้มตัวลงหมอบกับพื้นอย่างไม่ลังเล ตัวสั่นงันงกด้วยความกลัว