กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 86 สายน้ำหยินสูงสุด
ฉันมองเยว่เย่าเหว่ยแวบหนึ่ง ก็อดสงสารจนใจแทบขาดไม่ได้ เยว่เย่าเหว่ยผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ผิวที่เคยแดงปลั่งขาวเนียนบัดนี้กลับซีดขาวจนน่ากลัว เสื้อผ้าบนตัวถูกฉีกขาดเป็นช่องใหญ่หลายแผล ดูเหมือนนักโทษคุกเข่าอยู่บนโต๊ะ
และข้อมือของหล่อนก็ถูกกรีดเปิด เลือดหยดติ๋ง ๆ ลงบนโต๊ะ บนโต๊ะยังมีกริชเล่มหนึ่ง ซึ่งเปียกชุ่มไปด้วยเลือดจนหมดแล้ว
ฉันรีบอุ้มเยว่เย่าเหว่ยไปที่เตียง แล้วใช้สำลีฆ่าเชื้อห้ามเลือดอย่างรวดเร็ว โชคดีที่แผลไม่ใหญ่ และดูเหมือนเพิ่งจะเลือดออกได้ไม่นาน เยว่เย่าเหว่ยจึงฟื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ดวงตาทั้งสองของหล่อนเหนื่อยล้าจนแทบทนไม่ได้ พอเห็นฉันก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นขึ้นมาทันที “ไป่ซุ่ย ฉัน…ฉันเห็นน้องชายฉันแล้ว เขา…ตอนนี้เขา…ฮือ ฮือ”