กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 82 ขบวนผีราตรี
พอเราสองคนเข้าไปใกล้ อีกฝ่ายกลับไม่รู้ตัวเลย หลูอี้ซิงหัวเราะเย็น ๆ แล้วรีบเขียนยันต์กลางอากาศ จากนั้นก็ซัดออกไปอย่างรุนแรง
แต่ที่ทำให้เขาหงุดหงิดก็คือ ยันต์กลางอากาศของเขากลับไม่ส่งผลอะไรกับกุมารอัปมงคลแม้แต่น้อย กุมารอัปมงคลนั้นยังคงนอนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับเขยื้อน
หลูอี้ซิงขมวดคิ้วแรง ๆ คงจะเสียศักดิ์ศรี
ในใจผมกลับหัวเราะลั่น “ไอ้ตัวเล็ก อยากจะอวดเบ่งต่อหน้าฉัน แกยังเด็กไป”
ผมควักยันต์ขับผีออกมาหลายใบ ยื่นให้หลูอี้ซิงไปหลายใบ “มาลองฝีมือพี่ชายดูหน่อยสิ”
ว่าแล้วผมก็รีบเข้าไปใกล้เงาดำนั้น แล้วเอายันต์แปะที่หน้าผากมันอย่างไม่ลังเล
โฮก!
พอผมแปะลงไป อีกฝ่ายก็ส่งเสียงคำรามเหมือนสัตว์ร้ายทันที จากนั้นเจ้าตัวนั้นก็ดีดผึงขึ้นมาราวกับกับดักหนู