0076

⬢⬢⬢

ตอนที่ 76 คนกระดาษบนลานกว้าง

หลูอี้ซิงครุ่นคิดนิดหนึ่งก็พูดขึ้นว่า "อีกสักพักนายก็บอกไปว่าเท่าเท่าของนายตกอยู่ในรถ..."

ให้ตายสิ ฉันไม่ได้หน้าหนาขนาดนั้นหรือใจกล้าขนาดนั้นเลยนะ

"ทำไมถึงเรียกว่าหน้าหนาล่ะ? กระเป๋ากางเกงผ้ามันเล็กเกินไป เลยใส่ซองใส่เงินไม่ลง ซองเงินตกอยู่ในรถมันมีอะไรน่าอาย?"

ฉันถึงกับหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ใช่ "น้องสาวนายสิ นั่นมันเรียกว่ากระเป๋าสตางค์"

"มันไม่เหมือนกันนะ พวกฉันคนเหอหนานเรียกซองใส่เงิน เรียกสั้น ๆ ว่าเท่าเท่า"

ได้ผลจริง ๆ ฉันโทรหาครูฝึก ขอเบอร์ของเยว่เย่าเหว่ยมาได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็รีบโทรไปทันที

"ฮัลโหล สวัสดี คุณคือ..."

"ไม่ทันให้เยว่เย่าเหว่ยพูดจบ ฉันก็รีบพูดขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงเร่งร้อนว่า "เยว่เย่าเหว่ย ตอนนี้คุณอยู่ไหน"