0073

⬢⬢⬢

ตอนที่ 73 กุมารผีปรากฏอีกครั้ง

ผมด่าอยู่ในใจอย่างเย็นชา ไอ้เวรเอ๊ย ผมจะกลัวพวกแกด้วยหรือไง

มีหลูอี้ซิงหนุนหลังพ่อนี่ กลัวแกงั้นรึ กลัวบ้านแก่น่ะสิ

ผมเลยถลกแขนเสื้อขึ้น เตรียมจะสู้กับไอ้พวกเวรนี่สักตั้ง เดี๋ยวพอหลูอี้ซิงลอบโจมตีพวกแกขึ้นมา พวกแกได้เจอของดีแน่

แต่ทั้งสองฝ่ายยังไม่ทันได้ลงมือกันเลย จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงดัง 'ปัง' ทึบๆ แล้วก็มีไม้ท่อนหนึ่งร่วงลงมาจากฟ้า เกือบฟาดเข้าที่กบาลผม

ตอนนั้นทำเอาผมตกใจกลัวแทบแย่ ถอยหลังผลุนผลันไปก้าวหนึ่ง กุมหน้าอกหอบอยู่นาน…

อีกฝ่ายก็ตกใจกับไม้ที่โผล่มาฉับพลันนั่นเหมือนกัน ทำหน้างงๆ มองไม้ แล้วก็มองตามไม้ไป

หลูอี้ซิงคลานขึ้นมาจากพื้นอย่างทุลักทุเลไปพลาง ปัดฝุ่นตามตัวไปพลาง ด่าไปหนึ่งคำ “ไอ้เวรเอ๊ย ใครวางหินไว้ตรงนี้”