กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 71 วีรบุรุษย่อมช่วยสาวงาม
"พูดถึงนายนี่แหละ เป็นอะไรไป?" ไอ้หมอนุ่งขาวคนนั้นคงอาศัยที่บ้านมีเงินเลยไม่เห็นหัวผมเลย มองผมด้วยสีหน้าหัวเราะเย็นชา "มืดขนาดนี้ ไม่ใช่คนพิการระดับสามหรอกเหรอ?"
"ขอโทษผมเดี๋ยวนี้!" ผมด่าไป "ไม่อย่างนั้นผมจะอัดนายให้เป็นคนพิการระดับสอง เชื่อไหม?"
"ขอโทษ ขอโทษคืออะไร?" หนุ่มชุดขาวยิ้มเย็นอย่างยโส "จะอัดฉันให้เป็นคนพิการระดับสองงั้นเหรอ? ดีเลย ฉันอยากดูว่านายมีฝีมืออะไร"
พูดจบก็ดีดนิ้วดังลั่น
ไม่นานนัก บอดี้การ์ดสองคนในชุดสูทสีดำก็เดินลงมาจากรถ ทำให้ผมตาโต
แม่เจ้า กระจกรถคันนี้ติดฟิล์มหมดแล้ว มองจากข้างในเห็นข้างนอก แต่ข้างนอกมองเข้ามาไม่ได้ ผมนึกว่ามีไอ้หนุ่มหน้าขาวคนเดียวซะอีก