กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 62 อิฐในมือ ข้ามีทั้งใต้หล้า
หลูอี้ซิงจัดการเอากระเทียมทาให้พ่อเฒ่าเหวินได้อย่างราบรื่น ตอนแรกดวงตาของพ่อเฒ่าลู่รู้สึกไม่สบายอย่างมาก แต่พอกะพริบตาสองสามที ก็รู้สึกดีขึ้นมากจริง ๆ
แต่พอหันกลับไปมอง กลับตกใจจนตัวสั่นสะท้านทั้งตัว ลองคิดดูสิ เมื่อครู่มองด้านหลังยังว่างเปล่า แต่แค่กะพริบตาคนที่ตายไปแล้วกลับมายืนอยู่ตรงหน้า แบบนี้ใครก็กลัวทั้งนั้น
พ่อเฒ่าเหวินตัวสั่นอยู่กับที่ครู่หนึ่ง แล้วก็พูดตะกุกตะกักว่า "แม่...แม่ ทำไม...ทำไมแม่มาที่นี่! ทำไมแม่ไม่ไปรายงานตัวที่ข้างล่าง"
"กายเนื้อของข้ายังไม่ได้ฝังให้อยู่เป็นสุข ข้าจะไปรายงานตัวข้างล่างได้อย่างไร" หญิงชรามองพ่อเฒ่าเหวินด้วยสีหน้าอ่อนโยน