0047

⬢⬢⬢

ตอนที่ 47 ดวงจิตหลุด

ฉันรู้สึกว่าการหายตัวไปของคนกับผีสองคนนี้ต้องมีความเชื่อมโยงกันอย่างแน่นอน

ฉันสาบานในใจเงียบ ๆ ว่าไม่ว่าจะอย่างไร ชาตินี้ฉันต้องหาเชอเยี่ยนเยี่ยนให้พบ ต่อให้ต้องแลกด้วยเวลาทั้งชีวิต

ฉันอยากถามเธอด้วยปากตัวเองว่า ในเมื่อเราเป็นคนรักกัน ทำไมยังต้องแบ่งแยกกันอีก ทำไมยังต้องมีเธอมีฉัน ทำไมไม่บอกความลำบากของเธอให้ฉันรู้

ไม่นานนัก พวกเราก็นั่งรถสามล้อมาถึงบ้านยายของเหวินเหวิน

ถึงแม้ครอบครัวเหวินเหวินจะย้ายเข้าไปอยู่ในตึกแล้ว แต่ยายของเหวินเหวินยังคงอาศัยอยู่ในกระท่อมกระเบื้องหลังเก่า ๆ หลังหนึ่ง ข้างนอกสกปรก ข้างในก็รกรุงรังเช่นกัน