0025

⬢⬢⬢

ตอนที่ 25 กระบี่เหรียญทองแดง

หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จ พวกเราสองคนก็จากกันไปอย่างอาลัยอาวรณ์ในที่สุด พูดให้ชัดก็คือ มีเพียงผมคนเดียวที่จากไปอย่างอาลัยอาวรณ์

ส่วนอีกฝ่ายจะอาลัยอาวรณ์หรือไม่นั้น ผมเองก็ไม่รู้ชัดในใจ

พวกเราสองคนตกลงกันว่า คืนนี้ยังต้องไปที่หอพักหญิงอีกครั้ง พวกเราเดาว่าเซียนภูตสาวองค์นั้นไม่มีทางยอมปล่อยผ่านง่าย ๆ แน่ ไม่ว่าจะอย่างไร วันนี้ตอนกลางวันพวกเราสองคนต้องพักผ่อนให้เต็มที่ คืนนี้จะได้รับมือกับอสูรตนนั้นได้ดีขึ้น

จริง ๆ บางครั้งก็คิดเหมือนกัน ผมค่อนข้างขอบคุณเซียนภูตสาวอยู่นะ ถ้าไม่ใช่เพราะเซียนภูตสาว ฉันกับเชอเยี่ยนเยี่ยนก็คงไม่ได้มารู้จักกัน ตอนนั้นผมแทบจะปักใจแน่วแน่แล้วว่าเชอเยี่ยนเยี่ยนคืออีกครึ่งชีวิตของผม