0018

⬢⬢⬢

ตอนที่ 18 ผีอาฆาตในห้องน้ำ

พวกผมถึงกับชะงักค้างอยู่กับที่ มองเธอด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด ไม่เข้าใจว่าเธอหมายความว่าอะไรกันแน่ “เธอหมายความว่าอะไร? อะไรนะที่ว่าผมเผด็จการไม่ฟังเหตุผล? เธอฟังใครเขามา? เธอรู้จักผมด้วยเหรอ?”

เด็กสาวน้อยยิ้ม “ใช่แล้ว ฉันรู้จักคุณ คุณเป็นคนดังของโรงเรียนนะ ฉันจะเป็นไปได้ยังไงที่ไม่รู้จัก?”

ผมถึงเพิ่งเข้าใจแจ่มแจ้ง ที่แท้พวกเราก็เป็นนักเรียนโรงเรียนเดียวกันนี่เอง แต่เรื่องที่ว่าผมโด่งดังได้ยังไงนี่สิ ผมค่อนข้างสงสัย เลยถามอย่างใคร่รู้ “คุณเพื่อนนักศึกษา งั้นเธอบอกผมหน่อยสิ ผมดังได้ยังไงกัน?”

“กล้าไปยืนกอดอิฐตีกับคนที่หน้าประตูโรงเรียน คุณเป็นคนแรกเลยล่ะ คนดุเดือดขนาดนี้ ไม่อยากดังก็ยากแล้ว”

ในใจผมทั้งขมขื่นทั้งขำไม่ออก ให้ตายเถอะ ที่แท้ดังเพราะเรื่องนี้เองหรือ ผมนึกว่าเพราะครั้งที่แล้วที่ผมช่วยคุณยายข้ามถนนจนกลายเป็นแบบอย่างด้านศีลธรรมของเพื่อนนักเรียนทั้งหลายเสียอีก