เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 เรียกวิญญาณด้วยอาภรณ์แดง
มองดูเงาร่างอันโดดเดี่ยวของเพื่อนร่วมชั้นคนนี้แล้ว ผมก็ได้แต่หัวเราะไม่ออกทั้งที่อยากหัวเราะ จนยากจะเข้าใจว่าที่แท้ระหว่างชายกับชายก็มีความรู้สึกที่ซับซ้อนขนาดนี้ได้ด้วย และความรู้สึกแบบนี้ก็ไม่ได้ตื้นเขินไปกว่าความรักระหว่างชายกับหญิงเลยแม้แต่น้อย
ผมยากจะจินตนาการจริง ๆ ว่าความรู้สึกที่พวกเขามีต่อกันนั้นเป็นเช่นไรกันแน่ เป็นความรัก เป็นความผูกพันอย่างญาติ หรือเป็นมิตรภาพ
ภายหลังชายหนุ่มคนนี้ได้ใช้การกระทำบอกผมว่าความรู้สึกระหว่างพวกเขานั้นเรียกว่าความรัก
วันนั้นตอนกลางดึก พวกเรากำลังนอนหลับสบายอยู่บนเตียง จู่ ๆ ก็มีเสียงดังทึบเสียงหนึ่งระเบิดขึ้น ก้องไปทั่วตึกหอพักทั้งหลัง
ภายหลังเราได้ยินคนบนดาดฟ้าตะโกนว่ามีคนกระโดดตึก มีคนกระโดดตึก
เพราะมีประสบการณ์ครั้งก่อนแล้ว พวกเราจึงตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ลุกพรวดพราดขึ้นจากเตียง