เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 11 ยันต์ดับเพลิงหยาง
“กินแล้วนะ” ผมหัวเราะแล้วพูดว่า “บอกตามตรงนะ ไก่เหลืองนั่นไม่เห็นจะได้เรื่องเลย พี่ชายคนนี้มีเซียนพิทักษ์ตระกูลคุ้มครองอยู่ ไม่กลัวผีพิการครึ่งท่อนนั่นหรอก”
“ก็โม้ไปเถอะแก……”
ยังไงซะฉันก็บอกความจริงกับมันไปแล้ว อย่างนี้ก็ไม่นับว่าหลอกเพื่อนใช่ไหมล่ะ
เดิมทีผมกับเอ้อร์พ่างยังกลัวอยู่เหมือนกันว่าสองอันธพาลนั้นจะไปฟ้องครู ที่ไหนได้ ทั้งวันก็ได้แต่หวาดระแวง แต่ผลกลับออกมาเหนือความคาดหมาย สองไอ้โง่นั่นไม่เพียงไม่ไปฟ้องเรา กลับมาขอโทษขอโพยเราก่อน แถมยังบอกว่าจะขอคารวะเราเป็นพี่ใหญ่
ยังพูดอะไรทำนองว่าเป็นครูวันเดียวเป็นพ่อทั้งชีวิตอะไรพวกนั้น แต่ผมก็ไม่ได้ใส่ใจหรอก
ตอนนั้นผมไม่ได้คิดจะเป็นอันธพาลสักหน่อย เลยปฏิเสธคำขอของสองคนนั้นไป แต่แปลกมาก หลังจากนั้นเพื่อนร่วมชั้นที่เห็นผมกับพ่างจื่อก็ดูกระตือรือร้นและนอบน้อมขึ้นมาก