กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
“เอ่อ ฮ่า ๆ ไม่มี จริง ๆ ไม่มี!” ฉินเฟิงเหยารีบพูด
ฮัสตาหลอมรวมร่วมรบกับเธอ ช่องว่างทางความคิดของทั้งสองมากเกินไป ฮัสตาจึงเลือกปิดการรับรู้ของตัวเอง ให้ฉินเฟิงเหยาควบคุมร่างกายแทน
แต่ฮัสตายังรับรู้ทุกสิ่งรอบตัวได้ พอดีเขาจับจุดอ่อนของฉินเฟิงเหยาได้เข้าพอดี
เย่ซิงหลีรีบพูด “เอ่อ ฉันแค่ทำผิดพลาดที่ยอดฝีมือทุกคนล้วนทำกัน ครูฮัสตา ท่านต้องแข็งแกร่งต่อไปเรื่อย ๆ นะ แบบนี้ครูถึงจะไม่มีวันจากฉันไป และขาดฉันไม่ได้!”
ตัวเองไม่ต้องหรอก
เพราะเธอแข็งแกร่งมาตลอด
เย่ซิงหลีเชื่อมั่นมาตลอดว่า เมื่อแข็งแกร่งขึ้นแล้วเท่านั้น ถึงจะไม่ถูกทอดทิ้ง แต่กลับมีสิทธิ์ที่จะทิ้งคนอื่น
แน่นอน เธอจะไม่ทอดทิ้งคู่ชีวิตของเธอ