กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
หานฉวนจวิน
เย่ซิงหลีกลับเข้าไปในลานฝึก
หานฉวนจวินกำลังร่วมฝึก
“รุ่นพี่จัว ดูท่านี้ของฉันสิ ถูกไหม”
“รุ่นพี่ลู่พูดถูก”
“รุ่นพี่อวี๋ ถึงตอนนั้นคุณต้องคอยปกป้องฉันมากหน่อยนะ ฉันเป็นธรรมาจารย์ที่ต้องการคนเอ็นดู”
เมื่อเทียบกับวัชระซานที่รู้แต่ฝึกกล้ามเนื้อ กับหวงหลิ่วหลิ่วที่ไม่มีตัวตนอยู่เลย
หานฉวนจวินราวกับผีเสื้อที่โบยบินผ่านดอกไม้ แจกความเอาใจใส่ทั่วถึง พูดจามีอารมณ์ขัน ท่าทีอ่อนโยน เข้ากับทุกคนได้ดี
เป็นแบบนี้ต่อไป ตำแหน่งตัวหลักของหวงหลิ่วหลิ่วคงถูกเบียดจนหลุดไป
เย่ซิงหลีเดินเข้ามา หานฉวนจวินรีบทักทายทันที