กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 347 หลิวเจี้ยนกั๋ว
รถบัสยังคงมุ่งหน้าแล่นต่อไปทางทิศเหนือของเมือง
แสงสว่างรำไรสาดเฉียงผ่านหน้าต่างเข้ามา แม้จะปิดไฟไปแล้ว ด้านในรถก็ไม่ได้มืดทึบ หลังจากตึงเครียดกันมาตลอดช่วงเช้า ตอนนี้ทุกคนถึงได้พอผ่อนคลายลงบ้าง
ทังสิงเอนหลังพิงเบาะ เอียงคอมองหูรุ่ยกับหยางเช่อที่นั่งอยู่เฉียงไปทางด้านหน้า ทั้งสองคนแทบไม่พูดอะไรกันมาตลอดทาง ได้แต่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่างคนละฝั่ง
“เฮ้ย! พวกนายสองคนเป็นอะไรกันไปน่ะ” ทังสิงอดถามขึ้นมาไม่ได้
ทั้งสองคนไม่มีปฏิกิริยาตอบรับ
“หูรุ่ย หยางเช่อ!” ทังสิงเรียกชื่อตรง ๆ เลย
หูรุ่ยสะดุ้งส่งเสียง “อ้าว” แล้วหันกลับมา ถามแบบใจลอย “นายว่าอะไรนะ”
หยางเช่อก็ยังคงนิ่งเงียบไม่มีปฏิกิริยาอะไรเหมือนเดิม
“ฉันถามว่าพวกนายสองคนเป็นอะไรไป หยางเช่อ! หยางเช่อ! เลิกมองออกไปนอกหน้าต่างสักที ไม่มีอะไรน่าดูหรอกน่า!” ทังสิงขึ้นเสียงดัง