ตอนที่ 345 พ่อแม่ลูกสามคน

ตอนที่ 345 พ่อแม่ลูกสามคน

ผ่านไปไม่นาน รถก็แล่นเข้าสู่ย่านชุมชนที่ค่อนข้างหนาแน่น

สองข้างทางเป็นตึกแถวรุ่นเก่าสูงห้าหกชั้น ผนังด้านนอกกะเทาะลอก หน้าต่างมืดทึบ ด้านล่างเป็นร้านค้าสารพัดแบบ ทั้งร้านขายของชำ ร้านตัดผม ร้านอาหารเช้า ป้ายร้านแขวนเอียงกะเท่เร่ บางป้ายก็ร่วงลงไปกองกับพื้นแล้ว

“ใกล้จะพ้นเขตชานเมืองแล้ว” สวีฮุยเหลือบมองแผนที่ “ตรงไปอีกหน่อยก็เข้าเขตเมืองเก่า”

เซี่ยหวยซิ่นพยักหน้า กวาดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ประสาทรับรู้สะดุดขึ้นมา จึงเอ่ยเสียงเบาว่า

“ขับช้าลงหน่อย”

สวีฮุยผ่อนคันเร่งลงพลางถาม “มีอะไรเหรอ”

เซี่ยหวยซิ่นไม่ได้พูดอะไร ได้แต่จ้องตึกแถวหกชั้นทางขวา ชั้นสาม หน้าต่างบานที่สองจากซ้าย มีเสียงหายใจดังมาจากหลังผ้าม่าน

ไม่ได้มีแค่คนเดียว

“มีคนอยู่” แววตาของเขาไหววูบ