เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 339 บ้านเมืองพังทลาย แต่ขุนเขาสายน้ำยังคงอยู่
ผ่านไปไม่นาน ตึกรามบ้านช่องริมทางก็เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อย ๆ
เพียงแต่ตลอดทางยังไม่เห็นทั้งคนเป็นและสัตว์ประหลาด มีแต่ซากรถยนต์ที่ถูกทิ้งกับเศษซากชิ้นส่วนกระจัดกระจาย
อาคารรอบข้างพังเสียหายไปเยอะมาก บางแห่งถึงขั้นพังถล่มลงมาครึ่งหลัง
แวบแรกที่ทุกคนก้าวเข้าสู่เมืองเสีย มีแต่ความทรุดโทรมย่อยยับ
มันพังพินาศจริง ๆ สภาพแบบนี้ยากจะหาคำไหนมาบรรยาย จะบอกว่ามีแต่ร่องรอยบาดแผลเต็มไปหมดก็ไม่เกินเลย
ตึกแถวเตี้ย ๆ บางหลังแตกแหวกเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่ตรงกลาง รอยตัดของแต่ละชั้นเผยให้เห็นเนื้อใน มีเส้นเหล็กข้ออ้อยบิดงอฝังอยู่
ป้ายโฆษณาบนผนังซีดจางไปนานแล้ว รูปครึ่งใบหน้าที่เปื้อนยิ้มซึ่งยังเหลืออยู่แตกแยกเป็นสองซีกตามรอยร้าว ดูหลอนพิลึก
ลมพัดผ่านรอยโหว่เหล่านั้น ส่งเสียงหวีดหวิวราวกับเสียงสะอื้น
มันช่างเคว้งคว้าง ไร้ที่พึ่งพิง