ตอนที่ 318 ยืนหยัดปักหลัก

ตอนที่ 318 ยืนหยัดปักหลัก

เงาไม้ทาบทับซับซ้อน ค่ำคืนมืดมิดดั่งน้ำหมึก

ต้นไม้พวกนั้นที่เดิมทีหยั่งรากอยู่สองฝั่งถนน เวลานี้ราวกับฟื้นคืนชีพขึ้นมาทั้งหมด

ลำต้นของพวกมันบิดงอ กิ่งก้านโบกสะบัดอย่างบ้าคลั่ง ปลดปล่อยความคุ้มคลั่งที่เก็บกดมาเนิ่นนาน

เถาวัลย์แน่นขนัดพุ่งแทงมาจากทุกทิศทาง ราวกับห่าฝนลูกธนูเต็มฟ้า ส่งเสียงหวีดหวิวแหวกอากาศ เทกระหน่ำลงมาใส่ทุกคนบนหลังคารถ

เถาวัลย์พวกนั้นมีขนาดไม่เท่ากัน เส้นหนาเหมือนแขนทารก เส้นเรียวเหมือนนิ้วมือคน

ผิวของพวกมันเคลือบด้วยของเหลวเหนียวเหนอะ ปลายแต่ละเส้นแหลมคมอย่างยิ่ง แทงทะลุผ่าท้องคนธรรมดาได้สบายๆ

สวีว่างเพิ่งกระชากเถาวัลย์เส้นหนึ่งที่พุ่งใส่หน้าอกขาด หางตาก็เหลือบเห็นอีกเส้นแทงมาจากด้านข้าง