ตอนที่ 150 ขยี้อสูรกินคน

ตอนที่ 150 ขยี้อสูรกินคน

เซี่ยหวยซิ่นเสนอขึ้นมาว่า “ฉันแนะนำว่าให้พวกเราสักสามสี่คนช่วยกันขนของกิน ส่วนที่เหลือก็เอาพวกของใช้จำเป็นไป อย่างเสื้อแจ็กเก็ตเดินป่ากันน้ำอะไรพวกนี้”

ส่วนเรื่องเสื้อผ้ากันหนาว เอาเข้าจริงหลังจากนี้พวกเขาคงแทบไม่ต้องใช้แล้ว

พอสมรรถภาพร่างกายพัฒนาขึ้น ผ่านการลอกคราบมาหนหนึ่ง ก็จะไม่ค่อยกลัวหนาวเท่าไหร่ ต่อให้ออกไปข้างนอกตอนบ่ายหรือตอนค่ำ อย่างมากก็รู้สึกเหมือนใส่เสื้อนวมตัวหนาในหน้าหนาวเมื่อก่อนแค่นั้นเอง

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ พวกเขาก็ไม่ออกไปไหนอยู่แล้ว อย่างมากก็แค่ออกกำลังกายตรงระเบียง พอหนาวก็เดินกลับเข้าห้องไปเปิดแอร์ได้เลย