ตอนที่ 129 ยังมีคนรอฉันกลับบ้าน

ตอนที่ 129 ยังมีคนรอฉันกลับบ้าน

แต่ทว่า ความลังเล ความตื่นตระหนก หรือการยอมอ่อนข้อที่เขาคิดไว้ กลับไม่ได้ปรากฏบนใบหน้าของคนตรงข้ามเลยสักนิด

ในที่สุดสายตาของเซี่ยหวยซิ่นก็ค่อยๆ เลื่อนจากเด็กหนุ่มบนพื้นขึ้นมามองหน้าหลีเฉียง

แววตานั้นไม่มีความตระหนก ไม่มีความโกรธแค้น มีเพียงความเย็นเยียบ เย็นเฉียบเสียจนข้อมือที่ถือปืนของหลีเฉียงเริ่มแข็งเกร็ง

“แก...” หลีเฉียงถูกสายตานี้จ้องจนขนหัวลุก ท่าทางขึงขังแต่ในใจขลาดกลัวคิดจะแผดเสียงตะคอกขึ้นมาอีก

แต่เขาไม่มีโอกาสได้พูดคำที่สองอีกต่อไปแล้ว

เซี่ยหวยซิ่นขยับแล้ว ร่างของเขาหายวับไปจากที่เดิมในชั่วพริบตา