กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Futian
ตอนที่ 102 กลัว
เฉินฮ่วนกอดอก มองสวีว่างด้วยสายตาเย็นชา มุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มเย้ยหยัน “แล้วยังไง ต่อจากนั้นล่ะ”
แล้วยังไง แค่นายเอ่ยปากขอโทษ มันจะลบล้างเรื่องที่นายเกือบฆ่าฉันตายได้เหรอ
แล้วต่อจากนั้นล่ะ ฉันควรทำใจกว้างพูดว่าไม่เป็นไรใช่ไหม ต้องเห็นแก่ส่วนรวม อย่าให้อารมณ์ไม่พอใจของฉันมาทำลายบรรยากาศของคนทั้งกลุ่มอย่างนั้นสิ
แต่ทำไมฉันต้องยอมทนกลืนความอัดอั้นนี้ลงไปด้วย คนที่เกือบโดนนายฆ่าตายมันคือฉันนะ
ไม่ต้องมาพูดเรื่องมีสติหรือไม่มีสติอะไรนั่นหรอก นายลงมือทำเรื่องนี้ไปจริง ๆ ไม่ใช่แค่คิดเล่น ๆ ในหัวสักหน่อย
คนเราตัดสินกันที่การกระทำ ไม่ใช่เจตนา
ฉันใจกว้างขนาดนั้นไม่ลงหรอก ใจฉันมันแคบมาก