กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 /2
ใยท่านถึงเป็นคนเช่นนี้
เมื่อเดินมาถึงทางแยกหลงอินก็โบกมือไล่ให้ทั้งสองแยกย้าย “ไปนอนได้แล้วเหอจิ่น ส่วนมู่เหยียนตามข้ามา”
“.....” เฉินมู่เหยียนแอบชะงักแต่ก็ตามน้ำหลงอินไป
เมื่อทั้งสองเดินมายังหน้าผาพ้นกอต้นไผ่ก่อใหญ่หลงอินก็หันหน้ามาจ้องมองเฉินมู่เหยียน
“มีเรื่องอันใดรึอาจารย์” เฉินมู่เหยียนใจแข็งถามออกไป
หรืออาจารย์จะได้กลิ่นกายจิตรมารในตัวของเขาตอนอยู่ในถ้ำ...
เฉินมู่เหยียนเงยหน้ามองชายชุดขาวสะอาดที่เมื่ออยู่ใต้แสงจันทร์ยิ่งสง่างามและน่ากลัว
ปลายนิ้วหลงอินคว้าข้อมือของเฉินมู่เหยียนโดยไม่พูดอะไร พร้อมจับพลิกและตรวจสอบการไหลเวียนโลหิตทันที
“....” เฉินมู่เหยียนนิ่งและไม่ได้เดือดร้อนอะไรเพราะในช่วงเวลานี้พลังมารของเขายังไม่ตื่น ตรวจไปก็เหมือนคนธรรมดา