กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 388 เจ้านี่ทำไมตอนผ่านด่านถามใจถึงได้ยิ้มล่ะ
พอกลุ่มของพวกเขาเพิ่งเดินออกไปได้ไม่นาน ก็สวนทางกับคนเจ็ดแปดคนที่เดินตรงเข้ามา
ในบรรดาคนเหล่านั้น ชายหนุ่มที่เดินนำหน้ายิ้มกว้างแล้วพูดว่า “หวังคางผิง นายรีบร้อนมาหาเด็กใหม่เพื่อรวมกลุ่มกันขนาดนี้เลย”
หวังคางผิงเหลือบมองพวกศิษย์ตระกูลชิวเหล่านี้แวบหนึ่งแล้วหน้าดำคร่ำเครียดเดินจ้ำอ้าวจากไป โดยไม่มีอารมณ์แม้แต่จะพูดคุยด้วยซ้ำ