กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 303 ข้าอย่างน้อยก็อยู่ได้สองชั่วยาม
หลิวรูเยียนได้ยินเสียงหัวเราะนี้ทันที
เธอจับสังเกตได้อย่างรวดเร็วแล้วหัวเราะคิกคักผ่านปลายสายว่า “ย่ะ น้องชาย ที่นั่นมีสาวงามอยู่เป็นเพื่อนด้วยเหรอเนี่ย”
ถังอวี้ที่โดนจับได้คาหนังคาเขาดูเก้ๆ กังๆ อยู่บ้าง ทำได้เพียงหัวเราะแห้งๆ ออกมาสองที
หลิงห่านเองก็รู้ตัวว่าเผลอสร้างเรื่องเข้าแล้ว
รีบทำหน้าตาน่าสงสารกัดริมฝีปากลุกขึ้นยืนหันหลังให้ถังอวี้
ทำท่าประมาณว่าถังอวี้จะตีเบาๆ ระบายอารมณ์ก็ได้
ถังอวี้รีบท่องคาถาชำระจิตใจในใจรัวๆ นึกเสียดายที่เผลอไปดึงผ้าเช็ดตัวของเธอหลุดซะได้
“เอาล่ะๆ ไม่ต้องเครียด พี่ไม่ได้โกรธเธอสักหน่อย”