บทที่ 145: การตัดสินใจของหมอผีเทีย

บทที่ 145: การตัดสินใจของหมอผีเทีย

“อัศวินริชาร์ด เจ้าสำเร็จแล้ว”

หมอผีเทียเดินมาหยุดตรงหน้าริชาร์ด บนใบหน้าปรากฏความยินดีที่รอดพ้นหายนะมาได้ ทว่าสายตาที่มองริชาร์ดกลับซับซ้อนยิ่งนัก

ทั้งเปี่ยมด้วยความซาบซึ้ง และแฝงความสับสนว่างเปล่าอยู่เล็กน้อย

ดันเจี้ยนซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นหลักประกันการดำรงอยู่ของเผ่า ได้หายสาบสูญไปอย่างสิ้นเชิงเช่นนี้

แต่ก็นับว่าเป็นเรื่องดี อย่างน้อยเผ่าก็ไม่ต้องหวาดระแวงภัยคุกคามจากดันเจี้ยนอีกต่อไป

“ใช่แล้ว” ริชาร์ดฝืนยิ้มออกมา การเดินทางเข้าดันเจี้ยนครั้งนี้ทำให้สิ่งอัญเชิญของเขาล้มตายไปไม่น้อย

ฝูงหมาป่าแทบล่มสลายทั้งฝูง เหลือเพียงหัวหน้าแห่งฝูงหมาป่ากับหมาป่าองครักษ์อีกสองตัว ธาตุน้ำก็สูญสิ้นไปแล้ว การระเบิดตนเองของมันช่วยถ่วงเวลาฝูงสัตว์ประหลาดไว้ได้ไม่น้อย ส่วนอสูรหมีก็เป็นตัวที่ตายเร็วที่สุด

อินทรียักษ์ภูผาบาดเจ็บสาหัส เม่นใหญ่ลาวาก็บาดเจ็บสาหัสเช่นกัน