บทที่ 133: อดัม

บทที่ 133: อดัม

ยามดึกสงัด

เกลียวคลื่นซัดกระทบโขดหินริมทะเล คลื่นลมยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

เสียงไอจากด้านข้างดึงดูดสายตาของริชาร์ด เขาหันไปมองชายผู้นั้น และเห็นอีกฝ่ายขมวดคิ้วพลางฟื้นคืนสติ

ดูเหมือนชายผู้นั้นจะตระหนักได้ว่าสถานที่แห่งนี้ผิดปกติ ฝ่ามือจึงเอื้อมไปแตะเอวโดยไม่รู้ตัว ทว่ากลับคว้าน้ำเหลว

“เจ้าฟื้นแล้ว ข้าเห็นเจ้านอนอยู่ท่ามกลางคลื่น จึงช่วยขึ้นมา เจ้าเป็นคนจากเผ่าชาวอินูอิตแถบนี้หรือ?”

เสียงของริชาร์ดราบเรียบ ทว่าเมื่อไปถึงหูของชายผู้นั้น สีหน้าของเขากลับเต็มไปด้วยความสับสน

ชายผู้นั้นอ้าปากหลายครั้ง ราวกับต้องการกล่าวบางอย่าง แต่ทันทีที่เอ่ยปาก ริชาร์ดก็ขมวดคิ้ว

เขาฟังภาษาของชายผู้นี้ไม่เข้าใจ

“ยุ่งยากเสียจริง” ริชาร์ดถอนหายใจในใจ ก่อนยื่นปลาทะเลที่ย่างสุกบนกองไฟให้ชายผู้นั้น