บทที่ 118: ความประหลาดใจของลิเวต

บทที่ 118: ความประหลาดใจของลิเวต

อากาศค่อย ๆ อบอุ่นขึ้น เหลือเพียงยอดเขาที่อยู่ไกลออกไปซึ่งยังมีหิมะสีขาวปกคลุมอยู่

ภายในค่าย เหล่าทาสชาวนาวิ่งวุ่นทำงานไปทั่วราวกับฝูงมด

ในป่าสนฝั่งตรงข้ามลำธาร เสียงตัดไม้ดังปัง ๆ กังวานใสเสนาะหู

บริเวณไร่นานอกค่าย เหล่าทาสชาวนาจับกลุ่มสองสามคน ก้มหน้าก้มตาเก็บก้อนดินกับก้อนหินออกจากผืนดิน

ทันใดนั้น เสียงม้าร้องก็ดังมาจากที่ไกล ๆ ตามมาด้วยเสียงตะโกนเร่งของชายฉกรรจ์

ทาสชาวนาจำนวนไม่น้อยเงยหน้าขึ้นมองด้วยความประหลาดใจ ขบวนขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นอย่างช้า ๆ ตรงชายป่า

ผู้คนมีจำนวนมากเกินไป มองไปทางใดก็เห็นแต่เงาร่างเบียดเสียดกันเต็มไปหมด

ทาสชาวนาบางคนยืนนิ่งอยู่กับที่ เครื่องมือทำไร่ในมือร่วงหล่นลงเพราะทั้งตกตะลึงและหวาดกลัว

ในเวลาเดียวกัน อินทรียักษ์ตัวหนึ่งก็บินมาจากทิศทางของปราสาท ก่อนร่อนลงบนพื้นดิน