บทที่ 50: แรงบันดาลใจพลุ่งพล่าน

บทที่ 50: แรงบันดาลใจพลุ่งพล่าน

“ข้าชื่อลัค นายท่านเจ้าเมือง เดิมทีข้าเป็นชาวอิสระแห่งเมืองทิวลิป เป็นช่างฝีมือที่เชี่ยวชาญด้านการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ให้เมือง ต่อมาอยู่มาวันหนึ่ง ท่านอัศวินผู้ปกครองเมืองทิวลิปเสียชีวิต เมืองก็ถูกกลุ่มโจรที่ไม่รู้โผล่มาจากที่ใดเข้าปล้น

ข้ากับครอบครัวนับว่าโชคดีอยู่บ้าง หลบหนีการไล่ล่าและการค้นหาของพวกโจรมาได้ จึงมุ่งหน้ามายังนครใบเมเปิล

ทว่าระหว่างทาง พวกเรากลับถูกโจรอีกกลุ่มหนึ่งจู่โจม พวกมันจับตัวข้าไป แล้วนำข้าไปขายที่ตลาดค้าทาสในนครใบเมเปิล”

ลัคกล่าวด้วยสีหน้าจนใจ

หนีรอดมาได้ แต่ก็ไม่ได้รอดไปเสียทั้งหมด