กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 18: การปล้นสะดม
เจ้าของโรงเตี๊ยมมีนามว่าเดยา เป็นชายอ้วนเคราครึ้มผู้มีจมูกแดงก่ำจากสุรา
เวลานี้เขากำลังยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ พูดคุยโอ้อวดกับชาวบ้านอีกสามคนอย่างออกรส
“ชาวเว่ยเต๋อซินผู้ต่ำช้าหน้าด้านทั้งหลาย คอยดูเถิด คราวนี้ข้าจะทำให้พวกมันได้รู้สำนึก!”
“หม้อเหล็กที่บ้านพังแล้ว หวังว่าคราวนี้จะปล้นกลับมาสักใบได้” เสียงสนทนาจากโต๊ะอีกตัวหนึ่งดังขึ้น
“ได้ยินว่าเมืองแห่งนั้นเลี้ยงหมูป่าเอาไว้ น่าจะมีเนื้ออยู่มาก” ชายร่างสูงกำยำผู้หนึ่งเริ่มน้ำลายสอแล้ว
ริชาร์ดถอนสายตากลับมา เขาประหลาดใจเล็กน้อยที่คนเหล่านี้ยังคงสงบนิ่งและไม่สะทกสะท้าน ความสงบของพวกเขาค่อยๆ แผ่เข้ามาในใจ ทำให้เขาไม่กระสับกระส่ายอีกต่อไป
โครม!