เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 291 การสอบฮุ่ยซื่อ
มรสุมลูกนั้นผ่านพ้นไปแบบนี้เอง
เจียงเยี่ยนเดินตามเจ้าหน้าที่หลวงเข้าสนามสอบ ตรงไปยังห้องสอบของตัวเองตามป้ายหมายเลขที่ได้รับ
เขาเคยผ่านการสอบเซียงซื่อมาแล้ว ย่อมรู้ดีว่าห้องสอบนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับ “กรงนกพิราบ”
ไม่แน่ว่าช่วงนี้รูปร่างเขาอาจจะสูงขึ้น พอนั่งลงไปในห้องสอบจึงรู้สึกว่าห้องนี้แคบเสียเหลือเกิน
เขาตรวจดูรอบห้องสอบอย่างละเอียดรอบคอบ พบว่าไม่มีสิ่งใดผิดปกติ
ห้องนี้แคบพอให้คนคนเดียวนั่งขยับตัวได้เท่านั้น ภายในโล่งเตียน มีแผ่นไม้เก่า ๆ วางอยู่สองแผ่น แผ่นหนึ่งวางพาดไว้สูงหน่อยใช้เป็นโต๊ะหนังสือ อีกแผ่นวางอยู่ด้านล่างใช้เป็นที่นั่ง นอกนั้นก็ไม่มีข้าวของอื่นอีกเลย
ตอนนั้นท้องฟ้ายังไม่สว่างดี บรรยากาศทั่วทั้งสนามสอบเต็มไปด้วยความหนาวเยือกเย็น
เขาเผลอพ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ อย่างอดไม่ได้
พื้นของสำนักสอบนี้เป็นแผ่นหินสีเขียวที่เย็นเฉียบ เขารู้สึกเหมือนตัวเองเหยียบอยู่บนเศษน้ำแข็ง ความเย็นเยือกนั้นแทบจะแทรกซึมผ่านพื้นรองเท้าขึ้นมาตรง ๆ