ตอนที่ 155 ฝากตัวเป็นศิษย์ (หนึ่ง)

ตอนที่ 155 ฝากตัวเป็นศิษย์ (หนึ่ง)

พอได้ยินคำชี้แนะแบบนี้ เจียงเยี่ยนก็อดนึกถึงบทความที่ตัวเองเขียนขึ้นมาไม่ได้

ตอนนั้นเขาแค่อยากถ่ายทอดความคิดทั้งหมดในหัวออกมาให้หมดเปลือก

พอนึกย้อนกลับไปแล้ว ความคิดของเขามันผสมผสานแนวคิดบางอย่างจากโลกยุคปัจจุบันเข้าไปด้วย สำหรับคนในยุคนี้ มุมมองบางอย่างจึงค่อนข้างล้ำหน้าเกินไปจริงๆ

คำพูดของโจวปิ่งเฉียนเปรียบเสมือนไม้หน้าสามที่ฟาดเข้ากลางใจของเขาอย่างจัง

แผ่นหลังของเขามีเหงื่อกาฬซึมออกมาบางๆ ในใจรู้สึกซาบซึ้งในตัวโจวปิ่งเฉียนเป็นล้นพ้น

เขายื่นมือไปประสานคารวะอีกรอบ “ขอบคุณท่านผู้เฒ่าโจว ศิษย์จำใส่ใจแล้วขอรับ”

โจวปิ่งเฉียนกับผู้อำนวยการชิวสบตากันแวบหนึ่ง ต่างก็เห็นความชื่นชมที่มีต่อเจียงเยี่ยนสะท้อนอยู่ในแววตาของกันและกัน

ช่างเป็นเด็กหนุ่มที่สั่งสอนและขัดเกลาได้จริงๆ!