ตอนที่ 135 อำลา

ตอนที่ 135 อำลา

เวลาสามวันผ่านไปพริบตาเดียว วันนี้ก็คือวันที่ทางการคุมตัวคนตระกูลเผยขึ้นไปเมืองหลวงพอดี

พอคนกลุ่มนั้นเพิ่งก้าวออกจากที่ว่าการอำเภอ ชาวบ้านที่มารุมล้อมรออยู่ริมถนนต่างก็ชะเง้อคอมองกันจนคอยาว

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนตะโกนขึ้นมาก่อน “มาแล้ว!”

เสียงตะโกนนี้ทำให้ทุกคนที่ยืนอยู่ริมถนนฮึกเหิมขึ้นมาทันที

เผยชุนหลี่ เผยชิงเหอ เผยชิงอวี๋ และพ่อบ้านเผย ต่างก็ยกตนเหนือคนอื่นมาตลอด นี่เป็นครั้งแรกที่ต้องมานั่งอยู่ในรถนักโทษให้คนอื่นรุมดู อับอายจนเงยหน้าไม่ขึ้นเลยทีเดียว

โดยเฉพาะพ่อบ้านเผย ตั้งแต่ที่ทายาทโหวเผยสร้างความดีความชอบทางการทหาร เขาก็มักจะมองคนอื่นด้วยหางตามาตลอด พอมาตกอยู่ในสภาพนี้จึงรู้สึกอายใจเป็นที่สุด ทำได้เพียงเอาเสื้อคลุมคลุมหัวเอาไว้ แต่ก็ยังไม่สามารถบังเสียงด่าทอด้วยความโกรธแค้นของชาวบ้านข้างทางได้อยู่ดี

เสียงด่าทอเหล่านั้นดังระงมราวกับเกาะติดกระดูก ซอกซอนเข้ามาได้ทุกทิศทาง