กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 30 คำท้าพนัน
บรรยากาศที่เคยกลมเกลียวถูกเสียงหัวเราะเยาะทำลายลงในชั่วพริบตา
คนที่เป็นหัวโจกฉายแววดูถูกในตา แต่สายตากลับอดไม่ได้ที่จะพุ่งตรงไปที่อาหารบนโต๊ะที่มีทั้งเนื้อและผักของอีกฝ่าย
ในคำพูดของเขาเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา “พวกเราอ่านหนังสือปราชญ์ ย่อมถือเอาความยากลำบากเป็นความสุข แค่ข้าวปลาพื้น ๆ ชาจืดข้าวจางก็เพียงพอแล้ว”
“พวกเจ้ามาเรียนหนังสือกันแต่ไม่ตั้งใจเรียน กลับกินปลากินเนื้ออย่างเต็มที่อยู่ทุกวัน ช่างสุรุ่ยสุร่ายเสียจริง ฟุ่มเฟือยขนาดนี้พวกเจ้ารู้หรือเปล่าว่าอาหารพวกนี้สามารถเลี้ยงดูราษฎรยากจนได้ตั้งเท่าไหร่”