เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 3 การลงดาบรับน้อง
ยังไม่ทันเดินเข้าลานบ้าน ก็ได้กลิ่นหอมของอาหารลอยโชยมาแตะจมูก
กลิ่นมันหมูนั้นช่างเย้ายวนใจยิ่งนัก ตลอดทางที่เดินกลับมาครึ่งเดือนกว่า พวกเขาไม่เคยได้กินอิ่มสักมื้อ ตอนนี้จึงยิ่งปลุกความหิวโหยในท้องให้พลุ่งพล่านขึ้นมา
แต่ทว่า พอเพิ่งก้าวเท้าเข้าประตูใหญ่ไป ก็มีก้อนกลม ๆ ขนาดเท่ากำปั้นพุ่งตรงเข้ามาหาใบหน้าของเจียงเยี่ยนทันที เจียงเยี่ยนกำลังจะเบี่ยงตัวหลบ แต่เจียงสือโถวที่อยู่ข้าง ๆ กลับตอบสนองไวกว่าเขาเสียอีก ผลักเจียงเยี่ยนหลบไปด้านข้างเสียก่อน
“ซี๊ด...”
ก้อนหินก้อนหนึ่งเฉียดแขนของเจียงสือโถวไป แล้วกลิ้งตกลงบนพื้น
เหตุการณ์กะทันหันนี้เกิดขึ้นเร็วมากจนตั้งตัวไม่ทัน
ทำให้เจียงเยี่ยนนึกไม่ถึงเลยว่าสิ่งที่ถูกปาใส่จะเป็นก้อนหิน เขาจึงรีบเอ่ยปากขึ้นทันที “ท่านพ่อ ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหมขอรับ”
เจียงสือโถวฉีกยิ้มจนเห็นฟันขาว พอได้ยินคำว่า “ท่านพ่อ” แววตาของเขาก็เป็นประกายสว่างวาบขึ้นมา
นี่ก็ผ่านมาครึ่งเดือนกว่าแล้ว ในที่สุดลูกชายก็ยอมเรียกเขาเสียที