บทที่ 330 พระเจ้าอยู่ที่ไหน

บทที่ 330 พระเจ้าอยู่ที่ไหน

ฟลอเรนชี้หน้าลู่ผิงตรงหน้าพลางอดไม่ได้ที่จะตะคอกออกมา "แกโกง!"

"ประสาทหรือเปล่า? ถ้วยเขย่าก็ของพวกคุณ ลูกเต๋าก็ของพวกคุณ คนเขย่าลูกเต๋าก็คือคุณ ทุกสิ่งทุกอย่างพวกคุณเป็นคนจัดการหมด ตั้งแต่ต้นจนจบผมไม่ได้แตะต้องอะไรเลยสักนิด คุณมาบอกว่าผมโกงเนี่ยนะ?"

ลู่ผิงหัวเราะเยาะเบาๆ พลางพูดอย่างเหยียดหยาม

ขณะที่ผู้คนโดยรอบต่างพากันส่งเสียงสนับสนุน "นั่นสิ เขาไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิด ข้าวของทุกอย่างก็เป็นของพวกแก ลูกเต๋าแกก็เป็นคนเขย่าเอง ถ้าจะบอกว่ามีคนโกง ก็มีแต่พวกแกเองนั่นแหละที่โกง!"