บทที่ 316 โอนเงินหนึ่งร้อยล้านให้สาวขายชาตรงๆ

บทที่ 316 โอนเงินหนึ่งร้อยล้านให้สาวขายชาตรงๆ

พอเห็นข้อความพวกนี้ ลู่ผิงก็ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก นี่มันเรื่องอะไรกัน สคริปต์พูดพวกนี้ทำไมคุ้นหูคุ้นตาจัง เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

นี่มันมุกสาวขายชาไม่ใช่เหรอวะเนี่ย ลู่ผิงเพิ่งจะนึกขึ้นได้

ยุคสมัยไหนแล้วยังมีมุกสาวขายชาอยู่อีก แต่ว่าสาวขายชาคนนี้เป็นคนในมหาวิทยาลัยของพวกเขาจริงๆ หรือว่าเป็นตัวปลอมกันแน่

ลู่ผิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะอดไม่ได้ที่จะส่งข้อความถามไป

เธอเป็นคนในมหาวิทยาลัยเราจริงๆ เหรอ ทำไมฉันรู้สึกว่าไม่เหมือนเลยสักนิด แล้วนี่มันไม่ใช่สตอรี่สาวขายชาหรอกเหรอ กะจะหลอกให้ฉันซื้อใบชาหรือไง