เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 307 โจรลักพาตัวผู้แสนฉลาด
หลินอวี่หลิงพูดกับพวกมือสังหารอีกครั้ง “จริงๆ นะคะ ลู่ผิงเขาไม่สนใจฉันหรอก ก่อนหน้านี้ฉันทำร้ายเขาไว้ลึกซึ้งขนาดนั้น เขาไม่มีทางยกโทษให้ฉันแน่นอน!”
“พอเถอะ เลิกเสแสร้งได้แล้ว อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าเธอมีจุดประสงค์อะไร บอกว่าลู่ผิงไม่ชอบเธอ ถ้าเขาไม่ชอบเธอจะตามจีบเธอตั้งสามปีเหรอ? ถ้าไม่ชอบเธอจะยอมทำเพื่อเธอมากมายขนาดนั้นได้ยังไง แล้วถ้าเขาไม่ชอบเธอ ทำไมตอนนี้พอเขาเก่งกาจขนาดนั้นแล้วถึงไม่มาตามแก้แค้นเธอล่ะ เรื่องที่เธอเคยทำไว้ก่อนหน้านี้ ไม่ว่าใครก็ต้องมาคิดบัญชีกับเธอทั้งนั้นไม่ใช่หรือไง?”
อีกฝ่ายพูดอย่างไม่ใส่ใจ
“ฉัน... ฉัน...”
หลินอวี่หลิงถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าจะเถียงอย่างไรดี และดูเหมือนว่าจะหาคำมาเถียงไม่ได้จริงๆ