กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 302 ความประทับใจของเสิ่นซือฉิง
"แต่ถ้าฉันไม่ไป ก็จะพลอยทำให้คนบริสุทธิ์ตั้งมากมายต้องเดือดร้อนไปด้วย!"
ลู่ผิงอดพูดไม่ได้
"แต่ว่าพวกปุถุชนคนธรรมดาพวกนั้นเกี่ยวอะไรกับนายด้วยล่ะ?"
เสิ่นซือฉิงไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของลู่ผิงเท่าไรนัก
"มันไม่เกี่ยวก็จริงอยู่ แต่พวกเขาก็มีครอบครัว มีคนที่รักอยู่ข้างหลังเหมือนกัน ถ้าต้องมาเจ็บปวดหรือสูญเสียสิ่งเหล่านั้นไปเพราะฉัน ฉันคงรู้สึกผิดอยู่ในใจ ฉันไม่ได้หวังจะให้ตัวเองเป็นฮีโร่คอยช่วยชีวิตทุกคนหรอกนะ แต่ฉันแค่ขอทำอะไรที่ไม่ละอายแก่ใจก็พอ!"
ลู่ผิงมองเสิ่นซือฉิงพลางเอ่ยเรียบๆ
"ไม่ละอายแก่ใจงั้นเหรอ?"