บทที่ 281 ทะลวงระดับการบำเพ็ญ

บทที่ 281 ทะลวงระดับการบำเพ็ญ

กระทั่งกู้หงอวี๋ยังรู้สึกว่าการตั้งราคาสูงลิบลิ่วก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร ยังไงเสียพวกคนรวยก็ยอมจ่ายไม่อั้นอยู่แล้วเพื่อรักษาชีวิตตัวเอง

เมื่อได้ยินความคิดของกู้หงอวี๋ ลู่ผิงก็รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เขาคาดไม่ถึงเลยว่ากู้หงอวี๋จะมีหัวการค้าถึงเพียงนี้ หากปล่อยให้กู้หงอวี๋เป็นแค่นักวิจัยที่คอยอุดอู้อยู่แต่ในห้องทดลองก็คงจะน่าเสียดายแย่

"จริงสิ ไอ้หมอนั่นเยี่ยเชินตายแล้วนะ!"

ลู่ผิงคิดว่ายังคงจำเป็นต้องบอกกู้หงอวี๋สักคำ อย่างไรเสียในอดีตเขาก็เคยเป็นถึงอาจารย์ของกู้หงอวี๋

"อ้อ ตายก็ตายสิคะ!"

แม้กู้หงอวี๋จะพูดออกมาเช่นนั้น แต่ในใจลึกๆ ก็ยังรู้สึกสะเทือนใจอยู่บ้าง