บทที่ 273 ความน่าเวทนาของเยี่ยเชิน

บทที่ 273 ความน่าเวทนาของเยี่ยเชิน

แม้ว่าตอนนี้เยี่ยเชินจะอ่อนแออย่างยิ่ง แต่สัญชาตญาณระวังภัยยังคงอยู่ เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าสถานการณ์รอบตัวดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดแปลกไปจากเดิม

ทันใดนั้นเยี่ยเชินก็สัมผัสได้ถึงเสียงแหวกอากาศที่พุ่งเข้ามา เขาจึงรีบเอี้ยวตัวหลบตามสัญชาตญาณ กระสุนนัดหนึ่งเฉียดผ่านหนังศีรษะของเขาไปอย่างหวุดหวิด

มือสังหารงั้นเหรอ?

เยี่ยเชินตระหนักได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงรีบหาที่กำบังเพื่อหลบซ่อนตัว ทว่าในตอนที่เขากำลังจะหลบเข้าหลังแนวกำแพงด้านข้าง จู่ๆ เขาก็สะดุ้งวาบในใจ อะดรีนาลีนพุ่งพล่านไปทั่วร่าง จนต้องฝืนดีดตัวกระเด็นออกไปสุดแรง

แรงระเบิดครั้งหนึ่งเกือบจะฉีกร่างของเยี่ยเชินจนแหลกเป็นชิ้นๆ