บทที่ 267 ล้วนเป็นแผนการของหวังเชิน

บทที่ 267 ล้วนเป็นแผนการของหวังเชิน

เมื่อเห็นท่าทางตื่นตระหนกของหวังเชิน ลู่ผิงก็ยิ้มพลางเอ่ยขึ้นว่า "ทำไมเหรอ ดูเหมือนนายจะกลัวมากเลยนะ"

"แกพูดจาเหลวไหลอะไร ใครกลัวกัน ฉันว่าแกนั่นแหละที่กลัว!"

หวังเชินด่าทอด้วยความโมโห

"รอให้อาจารย์ฟื้นขึ้นมาก่อนเถอะ แกเตรียมตัวฉิบหายได้เลย!"

หวังเชินชี้หน้าด่าลู่ผิง

หวังเชินไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าอาจารย์ของตนที่เมื่อก่อนเก่งกาจไร้เทียมทาน เหตุใดวันนี้ถึงถูกลู่ผิงตบหน้าฉาดใหญ่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เขาถึงกับสงสัยแล้วว่าอาจารย์ตรงหน้านี้เป็นตัวปลอมหรือเปล่า

"หนวกหูจริง รออาจารย์แกฟื้นขึ้นมา ฉันก็แค่ตบสั่งสอนไปอีกสองฉาดก็สิ้นเรื่อง!"

ลู่ผิงแค่นเสียงพูดอย่างเย็นชา