บทที่ 257 ฤดูใบไม้ผลิของหานเซียงหลิง

บทที่ 257 ฤดูใบไม้ผลิของหานเซียงหลิง

หานเซียงหลิงเอ่ยกับเฉินตงว่า "ฉันจะเล่านิทานเรื่องหนึ่งให้คุณฟัง ตัวเอกของเรื่องเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง เธอไม่มีพ่อแม่ตั้งแต่ยังเด็ก..."

พอหานเซียงหลิงเล่าจบ เฉินตงในยามนี้ก็ถึงกับยืนอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น เขาตกใจจนพูดไม่ออกจริงๆ

ทุกสิ่งทุกอย่างที่หานเซียงหลิงเล่ามา มันทำลายโลกทัศน์และการรับรู้เดิมๆ ของเขาจนแหลกละเอียดอย่างสิ้นเชิง

เพราะเดิมทีเฉินตงเป็นเพียงแค่คนธรรมดาทั่วไปที่ไม่อาจเอื้อมถึงเรื่องพวกนี้ได้เลย เมื่อได้ยินเรื่องราวเบื้องลึกของสังคมชั้นสูง จิตใจของเขาจึงสับสนว้าวุ่นไปชั่วขณะ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อได้ยินตอนท้ายว่าหานเซียงหลิงถูกหวังเชินทำเรื่องพรรค์นั้นใส่ ดวงตาของเขาก็ยิ่งแดงก่ำ ความโกรธแค้นแทบจะระเบิดออกมาทั้งตัว