กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 240 เรื่องราวในอดีตของหลินเสวี่ยหนิงกับเยี่ยหาน
เยี่ยหานโกรธจัดจนหยิกเข้าที่ลู่ผิงอีกรอบพลางด่ากราด "ไอ้ผู้ชายสารเลว ฉันอุตส่าห์ให้ครั้งแรกกับนายไป แต่นายกลับจะตีก้นฉันเพื่อยัยนั่นเนี่ยนะ นายยังมีมโนธรรมอยู่บ้างไหมฮะ!"
"หุบปากไปเลย ถ้ายังพล่ามไม่หยุด เดี๋ยวลงจากเครื่องบินแล้วจะจัดการให้เข็ด!"
ลู่ผิงเอ่ยด้วยความโมโห
"เข้ามาสิ เข้ามาเลย เก่งจริงก็เข้ามา น้องชายตัวกระจิริดแค่นั้น ยังคิดจะมาจัดการฉันอีก!"
เยี่ยหานเอ่ยอย่างดูแคลนเต็มประดา
"เชี่ย แกอยากตายเรอะ คนที่ชื่นชมฉันอยู่ที่นี่ตั้งเยอะตั้งแยะ ใส่ร้ายป้ายสีฉันแบบนี้ ระวังฉันจะฟ้องข้อหาหมิ่นประมาทนะ!"
ลู่ผิงเอ่ยอย่างเคืองๆ
"ไปฟ้องเลยสิ ไปเลย! ฉันไม่กลัวนายหรอกนะ!"
เยี่ยหานแค่นเสียงฮึพลางเอ่ยขึ้น