บทที่ 237 เครื่องบินส่วนตัว

บทที่ 237 เครื่องบินส่วนตัว

เยี่ยหานยิ่งพูดยิ่งมีอารมณ์ ยิ่งพูดยิ่งรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ

ยังไงเธอก็เป็นถึงคุณหนูตระกูลเยี่ยผู้ยิ่งใหญ่อันดับสองของมัวตู เคยต้องมาวิ่งไล่ตามผู้ชายแบบนี้ที่ไหนกัน ช่างน่าโมโหสิ้นดี

ลู่ผิงไอ้ผู้ชายสารเลวคนนี้ พอนอนกับเธอเสร็จก็ทิ้งขว้าง ไม่แม้แต่จะโทรหา เธอยังต้องบากหน้าไปขอเบอร์จากเสวี่ยหาน แต่พอโทรไปก็ไม่รับสาย ทำเอาเธอแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว

เมื่อเห็นสีหน้าของเยี่ยหานที่ทั้งน้อยใจทั้งฉุนเฉียวจนควันออกหู ลู่ผิงก็ตระหนักได้ว่าตัวเองทำกับเยี่ยหานเกินไปหน่อยจริงๆ ก่อนหน้านี้ที่โรงแรมตระกูลตู้จู่ๆ ก็เปิดซิงเธอโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย พอเสร็จเรื่องแล้วก็ปล่อยเบลอไม่เหลียวแลจนถึงตอนนี้