บทที่ 202 ความกระอักกระอ่วนของสวีอิ๋งอิ๋ง

บทที่ 202 ความกระอักกระอ่วนของสวีอิ๋งอิ๋ง

ผู้เฒ่าสวีหยิบหนังสือหมั้นหมายฉบับเดิมออกมาฉีกทิ้งเป็นชิ้นๆ ต่อหน้าต่อตาลู่ผิง

เมื่อเห็นเช่นนั้น ลู่ผิงก็มองคนตรงหน้าพลางแค่นเสียงฮึแล้วเอ่ย "เสี่ยวเสี่ยวเป็นผู้หญิงของผม เพราะงั้นผมไม่อยากเห็นเธอโดนรังแกไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม รวมถึงคนในครอบครัวพวกคุณด้วย!"

"อย่าบอกนะว่าแม้แต่พวกเราจะสั่งสอนลูกหลานตัวเองก็ไม่ได้ด้วยน่ะ"

หญิงชราคนหนึ่งทนไม่ไหวจนต้องโพล่งขึ้นมาในเวลานี้

หญิงคนนี้คือย่าของสวีเสี่ยวเสี่ยว หรือก็คือเว่ยฟางหลัน ภรรยาของผู้เฒ่าสวี

ขณะเดียวกัน อีกสามสี่คนทางฝั่งนั้นก็มีสีหน้าพิลึกพิลั่นอย่างเห็นได้ชัด ดูเหมือนจะไม่ค่อยยอมรับคำพูดของลู่ผิงเท่าไรนัก