บทที่ 200 สัญญาหมั้นหมายแต่วัยเด็กของสวีเสี่ยวเสี่ยว

บทที่ 200 สัญญาหมั้นหมายแต่วัยเด็กของสวีเสี่ยวเสี่ยว

ในตอนนั้นเอง สวีเสี่ยวเสี่ยวที่อยู่ข้างในก็รีบเอ่ยถามขึ้นมา "เซียวเซียวกับลู่ผิงมาแล้วใช่ไหม"

สวีเสี่ยวเสี่ยวยื่นหน้าออกมามองดู พอเห็นว่าเป็นลู่ผิงกับลู่เซียวเซียวจริงๆ ก็ตื่นเต้นจนวิ่งถลาออกมา แล้วโผเข้ากอดลู่เซียวเซียวแน่น "เซียวเซียว ฉันคิดถึงเธอจะตายอยู่แล้ว!"

ลู่เซียวเซียวเองก็กอดสวีเสี่ยวเสี่ยวพลางรีบพูดขึ้นว่า "เอาละๆ ดูเธอทำตัวเข้าสิ!"

ส่วนลู่ผิงมองสวีเสี่ยวเสี่ยวแล้วอ้าแขนออกพลางเอ่ยว่า "แล้วของผมล่ะ"

สวีเสี่ยวเสี่ยวค้อนขวับใส่ลู่ผิงอย่างหมั่นไส้ "ฝันไปเถอะ!"