บทที่ 192 ไม้เด็ดของพ่อซูมู่เหยา

บทที่ 192 ไม้เด็ดของพ่อซูมู่เหยา

เงินจำนวนนับไม่ถ้วนร่วงหล่นจากกลางอากาศลงสู่พื้น ทำให้ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันตื่นเต้นและก้มลงเก็บเงินบนพื้นอย่างบ้าคลั่งทันที

ส่วนซูตงฉีก็ยิ้มพลางเอ่ยกับเฉินเฟินและซูมู่เหยาว่า "เอาละ พวกเราเข้าไปกันเถอะ!"

ซูมู่เหยาเองก็ถึงกับอึ้งตะลึงกับไม้เด็ดของผู้เป็นพ่อ

พอเดินมาถึงด้านหน้าสุด พวกซูมู่เหยาก็เห็นว่าประตูใหญ่บ้านของลู่ผิงปิดสนิทและยังไม่ได้เปิด

ซูตงฉีจึงทำได้เพียงหันไปบอกกับซูมู่เหยาว่า "เหยาเหยา เรื่องนี้คงต้องพึ่งลูกแล้วล่ะ!"

"เอ๊ะ? หนูเหรอคะ? พึ่งหนูเรื่องอะไร?"

ซูมู่เหยาถามด้วยความสงสัย

"ก่อนหน้านี้ลูกส่งข้อความหาลู่ผิงแล้วไม่ใช่เหรอ บอกให้เขาออกมาต้อนรับพวกเราหน่อย เปิดประตูให้พวกเราเข้าไปข้างใน!"