บทที่ 186 คำเตือน

บทที่ 186 คำเตือน

ลู่เจียเท่าดูเหมือนจะมองออกว่าลู่ผิงโกรธจริงแล้ว จึงรีบพยักหน้าขอโทษ "เป็นความผิดของอาเอง อาขอโทษเธอด้วย!"

ลู่เจียเท่าไม่หาข้ออ้างอีกต่อไป เขารู้ดีว่าการหาข้ออ้างตอนนี้มีแต่จะยิ่งทำให้ลู่ผิงรังเกียจ

"พอเถอะ คุณกลับไปได้แล้ว!"

ลู่ผิงพูดกับลู่เจียเท่าด้วยความรำคาญ

ลู่เจียเท่าจนปัญญาทำได้เพียงถือข้าวของเตรียมจะเดินออกไป ทว่าตอนที่เขาเพิ่งเดินถึงหน้าประตู ลู่ผิงกลับเอ่ยกับลู่เจียเท่าว่า "เอาเถอะ วางของไว้แล้วกัน!"

เมื่อได้ยินคำพูดของลู่ผิง สีหน้าที่เคยหมดหวังและผิดหวังของลู่เจียเท่าก็เปลี่ยนเป็นดีใจขึ้นมาทันที เขารีบพูดกับลู่ผิงว่า "ขอบใจมากนะเสี่ยวลู่!"