บทที่ 163 มีของฟรีไม่ตักตวงก็โง่บัดซบ

บทที่ 163 มีของฟรีไม่ตักตวงก็โง่บัดซบ

รอนานสองนาน ลู่ผิงพบว่าคนที่อยู่ข้างหลังดูเหมือนจะไม่มีปฏิกิริยาอะไร ทว่าก็เหมือนยังไม่ไปไหน ราวกับยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

เรื่องนี้ทำให้ลู่ผิงแปลกใจเป็นอย่างยิ่ง แต่เขาก็ไม่อาจหันศีรษะกลับไปดูสถานการณ์ได้

ขณะที่ลู่ผิงกำลังสงสัย จู่ๆ เขาก็สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวบางอย่างจากด้านหลัง คล้ายเสียงถอดเสื้อผ้า ยัยนี่คิดจะทำอะไรกันแน่?

วินาทีถัดมา มีคนปีนขึ้นมาบนเตียง ตอนนี้ในใจของลู่ผิงต่อสู้ดิ้นรนอย่างหนัก เขาอยากจะพลิกตัวลงมือ แต่ก็รู้สึกว่าจ้าวซีหนานไม่น่าจะทำอะไรเขา

เพราะหากจ้าวซีหนานอยากจะลงมือกับเขาจริงๆ ตลอดเวลาเนิ่นนานเมื่อครู่ ก็สามารถลงมือได้ตั้งนานแล้ว